| Messalin Nagietka |
|
 |
 |
| Dołączył: 17 Kwi 2006 |
| Posty: 390 |
| Skąd: Ciechanów |
|
|
|
|
 |
|
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Działdowo – przesądem odeszło z Prusów.
tam, gdzie Działdowo, były kiedyś Prusy,
boginki w drzewach, rzece i po niebie,
wiatr chmurą zlewał i słoneczkiem dusił,
a życie parło nuż tylko przed siebie
siał człek a z nasion kiełkowały ziela,
toż z ziel ziarenka prawda w trudzie mełła,
a kto odstawał, ten bałwana czynił
z suchych badyli, które potem w wodę
rzucał, by w ogniu strzelały wikliny
iskrą wśród lasu na deszcz i pogodę
i tak to życie snuło się tu ciurkiem
semenem, snike, metelem i kurkiem,
toż przesąd jeden uczynił tu szkodę
większą niż Krzyżak, który w pełnej zbroi
na Prusów z mieczem, wnosząc boską trzodę
chadzał z rozkazu podług panów woli,
toż każdy jakąś czerń w życiu mieć musi
jak i w Działdowie, tam gdzie były Prusy.
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Księży Dwór – nocą błyska.
na Księżym Dworze, któż to wiedzieć raczy
z książąt jedynie księżyc – marek nocny,
jeśli tak stanie, że odbijać ma czym
w namokłej grudzie i na tyle mocny,
cuda się dzieją, bo w jednym zmyśleniu
ziemia dwór rodzi w swym usłużnym cieniu,
sale przy świecach, dworzanie i słudzy,
nawet psy, będąc bezpańskimi za dnia,
w książęcym dworze, toż każdego złudzi
praca jak praca, niech nikt nie wygarnia,
że nagle pryska czar jeszcze przed wschodem,
książę spać musi i dbać o urodę,
a w dzień ni gruzu, krzty armalkolitu,
ni pracy, w której byłaby zapłata,
nie opowiadaj wietrze znowu mi tu,
że dwór książęcy, bo kto wierzyć ma tam,
temu sen z powiek myśl kolejna spędza,
nie księciem księżyc lecz księżyc za księdza
---------------------------------------------------
armalkolit – nazwa nadana grudzie piasku przywiezionej z księżyca przez pierwszą wyprawę Amerykanów (załogi Apolla); akronim pierwszych liter nazwisk astronautów Neila Armstronga, Edwina Aldrina i Michaela Collinsa
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Narzym – na Rzym albo na Działdowo.
na Rzym czy może do Działdowa droga
ścieżyną, traktem, rzeką czy koleją
trzeba się panie, na coś zdecydować,
bo będzie tak jak w stawie z ukleją,
choć miała dokąd ujść rowem, nie służył
i czas i myśli, więc zdechła w kałuży,
na Rzym, czy jeszcze z Działdowa gdzie dalej,
w powietrze albo tunelem za kretem,
bo będzie tak jak z jednym niedyskretem,
choć ujść do kogo i dokąd miał, w czasie
ujścia się cofnął niedyskretem za się
na Rzym czy nigdzie bo właśnie w Narzymiu
na stacji panie ławeczkę grzejecie
i jak przebiśnieg bijecie w pozimiu
jakowejś wiosny ni promyk czy przeciek,
choć wiersz jak wiatrak do wiatru, skojarzy
każdy, na Rzym to jedynie przez Narzym
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Piekiełko – tli Mławką w oddali.
nad Mławką, z brzegu lewego jej biegu
niejedna dusza czy serce wymiękło,
pójdziesz tam pewnie z ciekawości, prze bóg,
by tak jak innych wchłonęło Piekiełko,
wszak wieś Pokolem i prześlicznych panien
bogata, obyś nie oddał co za nie,
bo z Mławką, biegiem wyznaczonym brzegiem
niejedno kwiecie czy źdźbło w wodę klękło,
ścieżyna tutaj takich chwatów ściegiem
wiedzi, wiadomo, tam gdzie jest Piekiełko,
wszak wieś od diabła i białek prześlicznych
bogata, obyś nie wpadł w krąg magiczny,
bo w Mławkę głazem kto zdołał zarazem
niejednym pluskiem, niejedno co pękło
i niech dla reszty skończonym obrazem
będzie ten widok z Mławki na Piekiełko,
wszak wieś nie musi kusić i od ognia
strzec ciem i co tam co noc tli i co dnia.
-----------------------------------------------
Pokol – (język pruski) przydomek diabła
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Lidzbark Welski – welem na jezioro rzucone resztą.
miasteczko takie jak guzik z pętelką
i oby komu nie przyszło do głowy
wiatrem i deszczem smagać w nader wszelką
ciszę lub słońcem zza chmur do połowy
grozić spiekotą, bo małe miasteczko
i szkód narobić można, nie chcąc zresztą,
bo rynek taki jak muszla a z boków
uliczki cienkie jak z nici pajęczej
i choćbyś zebrał dwa tysiące pokus,
guzik z pętelką, za siebie nie ręczę,
więc pomyśl nad tym, bo małe miasteczko
i szkód narobić można, nie chcąc zresztą,
bo welem rzeka zaplątać jest skora
muszlę czy guzik na zawsze zakreślić
na płaszczu tafli znacznego jeziora
nad którym osiadł tyci Lidzbark Welski,
stąd myślą nie pnij, bo małe miasteczko
i szkód narobić możesz, nie chcąc zresztą.
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Iłowo Osada – Pokolem w Inter-City.
Pokolem naści Iłowo – Osada
na żwirze wzrosła bez prusnowych wierzeń
i tak jak tory spięte na podkładach
po torach kolej, w wagonach pasterze
baranki liczą, owce i co lepsze,
ryczy skład cały jak rzucane wieprze,
Pokolem zelży wiatr i chmary kurzu,
co sadzą, potem kiełkują w ogrodach
i tak jak z burzy przestrzeń pełna gruzu,
co do osady pociąg jaki doda,
wszak z okna czasem ścieżyna tak śliska,
że w dali sinej ląduje ogryzka,
Pokolem supli i do dziupli składa
wiewióra płocha, co się jej narzuci,
tak ogołocone Iłowo – Osada
czyste się zdaje w tej natrętnej huci,
co się przebija Pokolem i przy tym
nikt nie popatrzy na wieś z Inter – City.
-----------------------------------------------
Pokol – (język pruski) przydomek diabła
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Klęczkowo – na klęczkach do biura.
w Klęczkowie kościół, lecz czy kto z was powie,
co przed Kleczkowem było w okolicy,
wymyślać można choćby całe mrowie,
w końcu ktoś mądry kiedyś wszystko zliczy
i umiejscowi, oby nie zapeszyć,
otwarciem biura zamyślonych rzeczy,
w Klęczkowie, czemu miałby to gdzieindziej,
wszak w biurze biurko, krzesło, cztery ściany
i gdy do biura kto tam kiedy przyjdzie,
zmyślnie powinien być w nim przywitany,
bo w uprzejmości rozmowa nieciężka,
dobrze klienta usadzić na klęczkach,
w Klęczkowie klęczki nie nowość, lecz obcy
zwyczaju „łaknion” jak ćma ognia albo
pszczołę do kwiecia ciągnie, wilk zaś owcy
spragniony, tak też, każdemu coś palmą
wystarczy tylko pomyśleć i zgoła
jedni do biura, drudzy do kościoła.
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
Bagno Koziana – wiersz bez ptaków, bo pod ścisłą ochroną.
widział kto aby jaka lepsza dama
poszła w moczary bez kogo drugiego?
toż i przypadek, gdzie Bagno Koziana,
musiał namówić kto taką do złego,
bo z wdziękiem w lasu podwoje wchodziła,
aż chmurą zaszła słońca nikła bryła,
widział kto aby jaki cud, gdy z nieba
tęcza odprysła na boskiej podłodze,
i deszcze było nawoływać trzeba,
i wiatrom wciskać chuch, choć nie po drodze,
toż w lesie dama pewnie i w kłopocie,
jak bocię w błocie, wyratuje kto Cię?
widział kto aby jaką i urodę
z moczarów dama kształtami kreśliła,
od chmur i słonka po głęboką wodę
wynaturzona przyrodnia mogiła,
ledwo ją powab jaki tam i liznął,
a już chce wszystek stawać się mężczyzną. |
|
