:: Zobacz temat

Darren

szła jak jakieś huzia jak osy jakieś na głębie miodu
ja nie pojmuję wolności dwojga złożonych łopatek
to przecież żadne skrzydła ćma wisi na ścianie
patrzy okiem jak się wiją wolno wskazówki
ptak wewnętrzny wyskakuje i to swoje dukające
jest czas jest czas na zmiany na zmiany
nie ma czasu wszystko płynie obwija leniwie kostkę
każdą chrząstkę łamie w środku jakieś tamy
nie ma czasu bo w ciałach są chwile zaokrąglone sutkiem
po którym wnoszę opuszki palców babilon dotyków
jest modlitwa wykuta tym samym palcem
na dnie pudełka zapałek ta sama która pozostawia w ręku
garść jaskółek nareczę powietrza
to jest czas którego szukam od wczoraj
jak mnie jabłko spadło na łeb i był krzyk odezwały się
stokrotki gawrony na skraju zegara rzeźbione z drewna
że czasem nachodzi nas chwila co wypełnia sobą czas
i płuca dymem

ja cię nie znam
mnie tylko powietrze smakuje inaczej
pod sufitem piana marzeń artefakty
że są powroty i jest czas i będą metamorfozy
że się wszystkość odmieni nastąpi armageddon
i runie jabłoń złamie na dwie połówki
łopatki rozpostarte nad kartką ciemną

Christine · administrator

Galopada przez myśli, a wszystko musi być, jak jest, bo to zapis kontrolowany.
Babilon dotyków, modlitwa wykuta samym palcem...
Super jest, bo musi być super, Darren.
:)

hak

Witam.
Chętnie przeczytam inne, tylko może nie będą to już (jak to okr. pop. ) galopady.
Cieplozdravy