| arena |
|
 |
 |
| Dołączył: 12 Kwi 2006 |
| Posty: 378 |
|
|
|
|
|
 |
|
Wto 16:30, 21 Mar 2006
postludium
takich też spotkałam
zbutwiałych życiem
właśnie takich
kiedy skończył się międzyczas
przerwany tempem pytań
zbudził niepokój
jego palce łamały powietrze
śmiesznie lecz nie do śmiechu jakby
strach kurczył się i kruszył człowieka
skracał do pół spojrzeń
do nagich
przez niedomknięte kłamstwa
wtedy rozpruwał świadomość
własnej nadwiary
w tymczasem
christine
Wto 17:39, 21 Mar 2006
Dużo skojarzeń mam w związku z tym wierszem. Można go różnie interpretować. Tymczasem... może niewczas, może zawczasem -
tymczasowość nasza.
Pozdrawiam Smile
mewa49
Sro 9:50, 22 Mar 2006
może uznasz ten komentarz za mało poważny, śmieszny i niewiele wart, ale jeżeli to jest to co w wierszu ja zobaczyłam, to podoba mi się! Smile Trzy ostatnie wersy perełka.
pozdrawiam już wiosennie i po przeczytaniu wiersza dalej wiosennie, ale tak poważniej.Smile
arena
Sro 23:34, 22 Mar 2006
Dziękuję Wam za wizytę - wiosennie pozdrawiam. Wiersz ciut wygładziłam (pozbawiłam narzędzi ostrych).
Mewo, jeśli widzisz to co ja, to się cieszę, a jeśli więcej - to jeszcze bardziej. Pozdrawiam serdecznie Arena
hewka
Czw 0:08, 23 Mar 2006
śmiesznie lecz nie do śmiechu jakby
strach kurczył się i kruszył człowieka
skracał do pół spojrzeń
do nagich
przez niedomknięte kłamstwa
******************************
zacytowalam, inaczej nie moglam, te slowa zrobily na mnie wrazenie,
pozdrawiam Cie serdecznie:)
arena
Sob 18:45, 25 Mar 2006
Czasami nasze kamyki są tak białe, że znaczą drogę nie tylko nam, Hewko. Zbieramy je oddzielnie, ale układają się we wspólny obrazek. Pozdrawiam serdecznie Arena |
|
