| arena |
|
 |
 |
| Dołączył: 12 Kwi 2006 |
| Posty: 378 |
|
|
|
|
|
 |
|
Sob Maj 20, 2006 5:32 pm
Siedlisko
siadam pod ścianą
- wystraszony pająk
podkręcone długonogi
okrężnym ruchem
wizytuję przedsiebie
zdrętwiałe oczy prostują kąty
napełniają cieniem
wyłapując na przynętę
podejrzenia światła
może świece lub latarnie dnia
a może zwyczajnie
płomienie z twoich oczu
pozwoliły przeczytać wiersz
z dedykacją dla solweig
potem robi się we mnie ciemno
hak
Czyżbyś też była Aśćka fanką niejakiego Griega?? Wiersz jak to zwykle ( tu wznoszę kciuk ku pułapowi) u Ciebie .
Hakociauy
Christine
Bardzo skondensowany wiersz, Areno, trudno się go czyta. Jet dobry, bo każde słowo przemyślane, jednak tęsknię za tchnieniem liryki, które jest dla ciebie tak charakterystyczne.
Tu wszystko jest jak w puszce, pod ciśnieniem, a ja lubię kiedy piszesz mniej esencjonalnie, a z dużym polem dla wyobraźni czytelnika.
Ale to kwestia gustu.
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Odwiedź stronę autora
hewka
podoba mi sie, piszesz coraz oszczedniej ale ostrzej,
pozdrawiam:)
Groszka
niestety nie wiem co oznacza dedykacja dla solweig...
ale ścisnęło mnie za gardło
pogasiłaś wszystkie światła
arena
Groszko,
Arena, Solweig albo Arena Solweig to moje pseudonimy literackie … może to coś Ci podpowie w interpretacji wiersza.
Haku – Masz racje, to imię bohaterki Griega (wg Ibsena " Peer Gynt"). Lubisz tę pieśń ?
W tłumaczeniu „solweig” oznacza „droga do słońca”; „słoneczną drogę” lub „drogę światła”…. To też ma to swoje znaczenie i związek z moim awatarem.
Christine i Hewko - następny wiersz to więcej liryzmu. Buzka!
Pozdrawiam serdecznie - Arena[ |
|
