:: Zobacz temat - Sprzedawca zdrowej żywności i anorektyczka

Christine · administrator

Sprzedawca zdrowej żywności i anorektyczka

to ja
rzewny przedstawiciel rodzaju męskiego
dla ciebie marynuję grzybki mun
prasuję zielone glony haiku piszę
wieczorami zwisam z pułapu głową w dół
bo słyszałem że lubisz nietoperze
a ty
omijasz mój sklep dalekim łukiem
obojętnością dręczysz fana swego
na zdrową żywność patrzysz z obrzydzeniem
bo ty nie jesz już niczego

Gosia

Zimny dreszcz przebiegł mi po plecach. Pomyśl Christine, czy uczyniłabyś bohaterką groteskowego opowiadanka kogoś chorego na raka żołądka / on także pewnie niewiele je/. Idę o zakład, że nie zrobiłabyś tego. Rak zdarza sie zbyt często, dotyka bliskich nam ludzi.
A przecież anoreksja to poważna choroba, czasami śmiertelna. Anoreksja nie jest jedynie estetycznym znakiem chudej panienki. Zmroził mnie brak wrazliwości /a może brak wyobraźni/ autorki.

Christine · administrator

Gosiu, a czarnym humorze nie słyszałaś???

Shibbi

Dla mnie świetne = dystans + przymróżenie oka + zdziebko d'oh!

prawdy no i to haiku ... którego nie pojmę nigdy - prócz zaszyfrowanych wyskąpionych do granic bólu linijek rahl - Applause

.......................

Gosiu Doubt

- ani rak taki straszny, ani anoreksja - są gorsze i totalnie śmiertelniejsze choroby - na przykład brak miłości

której to efektem jest przemoc. I mimo, że jak to cudnie mówi Alessandro Pronzato - "teologowie ustalili z dokładnością milimetra wymiary szat liturgicznych - a nie znaleźli rozwiązania dla przemocy" - warto żyć i się śmiać i nie miej dreszczy, bo z solidarności po przeczytaniu Twojego komentarza też mnie trzepnęło ostro Doubt

Gosia

Słyszałam, Christine, słyszałam, ale wolę czarne koty.
Shibbi, może rzeczywiście czasami lepiej nie gadać, bo robi się jeszcze smutniej. Ściskam Cię serdecznie.

Christine · administrator

No to idźmy się smucić.
Miłego... zasmucenia Smile

Gosia

Wyczuwam skrywaną urazę za brak docenienia perfekcji formalnej utworu, a może jeszcze coś? Ale chyba się cieszysz, że bywalcy Twojego salonu nie mówią zawsze jednym głosem?

Christine · administrator

Kotku, jesteś tu nowa, gdyby nie to, wiedziałabyś, ze jestem pierwszą osobą nawołującą do krytyki. Nigdy nie oburzam się za nią, gdy dotyczy moich tekstów; cieszy mnie kazdy jej objaw, a że polemizuję? - bez dyskusji krytyka nie wiele jest warta. Smile

Nie odgryzaj się, mnie to nie boli, daj konstruktywną krytykę. Ja tu jestem od zadawania bólu, mało chwalę, szukam dziury w calym, wytykam braki w formie i w treści bo nie chcę, aby stronka stała się jeszcze jednym, grafomańskim TWA.

Gosia

Nie jestem kotkiem, Królowo Śniegu. Zapraszam na "Spacer plażą z Brzeźna do Sopotu".

ella_hagar · Dołączył: 01 Mar 2006

Gosiu? Ty tak zawsze? ;))))
Nie wrzucasz czasem na luz? Czy ty się przypadkiem nie czepiasz? ;) Masz w sobie sporo zaczepności. Smile

Twoje zaproszenie z tego miejsca na "Spacer plażą z Brzeźna do Sopotu" brzmi, jak wymierzenie kary.

Właściwie i ja nie za bardzo lubię czarny humor, ale nie odrzucam całkowicie. Jest wiele inteligentnych żartów w tym temacie. A inteligencję lubię. Smile

Ten utwór Christiny nie jest moim ulubionym, nie leży mi jakoś, nie pękam ze śmiechu, bo i chyba autorka nie miała na celu wywoływania zbiorowych śmiechów.
Wiersz odczytuję jako gorzkie, a mniej zabawne słowa.
To sprzedawca zdrowej żywności jest tu przedstawiony satyrycznie, a nie anorektyczka.
I nie na nią jest ta satyra.
Słowa sprzedawcy wywołują efekt ironicznego spojrzenia na przesadne uleganie mitom zdrowej żywności, na sposób odżywiania się.
Uleganie modzie i wiara w „mity” doprowadza niektórych ludzi do uzależnienia się od konkretnego menu, zatracenia w tym zdrowego rozsądku. W dodatku przesadne liczenie kalorii sprowadzić się może w ostateczności do dążenia do doskonałości, do zera kalorii. Zero czyli nic.
A nie jeden sprzedawca dorobił się na zdrowej żywności fortuny. Nie sadzę, że celem było uzdrawianie klientów.

Kiedyś były satyry na obżarstwo (np. Krasicki).
Aż mnie korci… ale wtedy nie znane były takie choroby jak bulimia i anoreksja, choć z pewnością dolegały ludziom.

Gosiu Smile

I uwierz naszej Shibbi, gdy mówi: „ani rak taki straszny, ani anoreksja - są gorsze i totalnie śmiertelniejsze choroby…”
Bo wie, co mówi.

Pozdrawiam Cię serdecznie i witaj na Amarylisie.
Smile

Gosia

ellu!
Wrzucam czasem na luz. Wtedy styl mi się trochę zmienia, ale poglądy - nie.
Posyłam serdeczności.

stary krab

a ty
omijasz mój sklep dalekim łukiem
obojętnością dręczysz fana swego
na zdrową żywność patrzysz z obrzydzeniem
bo ty nie jesz już niczego

Zupełnie jak w starym żarcie
- odchudzanie konia słomką.
Podobno koń zdechł z przezarcia,
a zaszkodziło mu słonko.

Mnie czasami się udaje
z głowy coś rzec, więc z niczego,
po czym wracam na rozstaje,
z żalem do Frasobliwego.

Sad