Amarylis

wiosna

Wiatr od morza - orłowska opowieść

Czy to zagubiona wśród plaż Bałtyku rybacka wioseczka? Ależ skąd! To Orłowo, letniskowa dzielnica Gdyni, w środku rozległej, tętniącej życiem trójmiejskiej aglomeracji, w przeszłości rzeczywiście osada rybacka, ale i perła polskiej riwiery w latach międzywojennych. Rybacy w Orłowie są nadal, to łódź jednego z nich, jeśli wybierzemy się skoro świt na przystań, możemy kupić pyszną, świeżą rybkę.[/b][img]

[/img][/img]

Adlerówka, dzisiaj siedziba gdyńskiego Liceum Sztuk Plastycznych. To właśnie tu wszystko się zaczęło, gdy na początku wieku XIX przedsiębiorczy rybak Johann Adler wybudował zajazd i nazwał go od swego nazwiska - Adlerhorst, czyli Orle Gniazdo. Stąd nazwa Orłowo, tak nazywali osadę rybacką miejscowi Polacy. Gospoda szybko zyskiwała na popularności, zwłaszcza wśród sopockich letników, którzy odpoczywali w niej po spacerze brzegiem morza z pobliskich Zoppot. W pięknych czasach fin de siecl'u pojawił się w Orłowie Kurhaus czyli Dom Zdrojowy, jak również łazienki kąpielowe, no i pomost spacerowy, czyli dzisiejsze molo...

[img]

[/img]

Zawsze konkurowało z sopockim, zdecydowanie krótsze i mniej snobistyczne, ale za to jaki widok!!! Tylko stąd można oglądać orłowski wysoki kilf i jest to widok jedyny w swoim rodzaju na świecie!! Molo ma 180 m długości, sopockie 512 m, chociaż w przeszłości, w latch 30-tych XX wieku miało aż 430 m. Było przystanią stateczków białej floty, w niedzielę w sezonie grywała na nim orkiestra promenadowa i w ogóle w dobrym tonie było tam się pokazać. Dzisiaj w sąsiedztwie mola jest Scena Letnia gdyńskiego Teatru Miejskiego, czyli po prostu teatr na plaży. Wieczorem, gdy zapalą się stylowe latarnie, molo zaprasza na spacer i podziwiać wtedy można oświetlone brzegi zatoki, światła statków na redzie i błyskające w równych odstępach czasu światło latarni morskiej w Jastarni. Feeria świateł, szumu morza i zapachu wodorostów, pobliskiego lasu i lata....

[/img]

Widok z mola na klif. Urwiska kilfu, nazywanego także falezą, dochodzą do wysokości kilkudzięsieciu metrów, ten klif żyje, można tam obserwować zjawisko abrazji, czyli stałego cofania się lądu pod wpływem niszczącego działania fal morskich. Gdy już się wdrapiemy wąską ścieżką na szczyt, dech w piersi zapiera bezmiar błękitu we wszelkich możliwych odcieniach. Przypuszczam, że tak właśnie wygląda raj..[img]

[/img]

Chrystus - Błogosławieństwo Morza...Błogosławi rybakom i temu miejscu, czeka na nich, z troską wypatrując rybackich łodzi..Figura Chrystusa dopiero niedawno powróciła na swoje miejsce, chociaż została postawiona przez orłowskich rybaków i ich rodziny w latach 30-tych ubiegłego wieku...Mamy więc w Orłowie małe Corcovado, bo echa Chrystusa z Rio gdzieś tu z pewnością pobrzmiewają...[img][/b]

[/img]

I znowu morze, sierpniowe, rozkołysane..Tylko w sierpniu jest tak niebieskie i ten kolor zapowiada finał lata. Woda jest ciepła, zaprasza do kąpieli, meduzy, muszelki, bursztyny, ślady stóp na piasku, ech, raj dla poetów!!![img]

[/img][/img]

Stefan Żeromski i Orłowo. To cała historia, z której my, gdynianie, jesteśmy dumni..W tym domku, latem 1920 roku mieszkał Żeromski wraz z rodziną, i tu najprawdopodobniej powstawały pierwsze karty Wiatru od morza. W domku tym bywali także Jan Kasprowicz, Władysław Orkan, Jan Lechoń i Stanisław Przybyszewski. Ten ostatni mieszkał wówczas w
Sopocie, a pracował jako bibliotekarz w Dyrekcji Kolei w Wolnym Mieście Gdańsku. Zauroczył się do tego stopnia Orłowem, że właśnie tu umieścił akcję swego ostatniego dramatu Mściciel. Z relacji córki Żeromskiego Moniki dowiadujemy się, że były to bardzo szczęśliwe wakacje. Spacery po klifie i bukowym lesie, kąpiele, zabawy na molo, wyprawy do Gdyni, która była wówczas maleńką wioseczką rybacką, wypełniały letnie dni. Wakacje nad polskim morzem traktowano wówczas nieomal jak patriotyczny obowiązek!! Nie Ostenda czy Nicea, ale polskie wybrzeże Bałtyku jest najpiękniejsze!!! I tak się zaczęła kariera Orłowa jako perły polskiej riwiery. Żeromski wielokrotnie wracał do Gdyni, był zafascynowany budową portu i miasta, nazywał je cudem II Rzeczpospolitej. Zdjęcia z tamtych lat pokazują Orłowo piękne - kafejki z parasolami, szeroka plaża z koszami i leżakami, tłum eleganckich letników, wszędzie róże, słomkowe kapelusze i koronkowe rekawiczki. Dzisiaj w Domku Żeromskiego jest bardzo interesująca ekspozycja poświęcona pisarzowi i działa tu prężnie Towarzystwo Przyjaciól Orłowa.

[/img]

Na koniec - autorka tej opowieści, też w Orłowie...Kłania się pięknie i pozwala sobie na poetycki ozdobnik, oczywiście w odcieniach błękitu...

Pamiętasz molo ze srebrnych desek i brzeg urwiska?
Las tam schodził i spadał aż do wody.
W pokoju na piętrze wciąż tańczył złoty pył lata,
a okna z błękitem morza i witrażem mew
odbijały nasz świat. I nigdy nie było wiadomo,
gdzie się zaczynał, a gdzie kończył.

Na starych fotografiach szukam ojca i córki,
w pamięci - papilarnych linii, zapachów i snów.
Ciągle zbieram małe bursztyny i szklane kamyki,
ktoś mówił, że to piasek stopiony przez piorun.
Czy w sekretnej szufladzie, obok listów i ptasich piór,
masz jeszcze te muszle z wiatrem od morza?

22 sierpnia 2007 r.

Christine · administrator

Ładnie opowiedziana historia Gdyni, dobrze dobrane zdjęcia. Widać, jak bliskie jest ci to miasto. Miałam pewien niedosyt, bo możnaby jeszcze pokazać np. Promenadę Królowej Marysieńki.
Pogrzebałam więc w internecie i znalazłam: stare zdjęcia:

Orłowo Morskie 1935-36. Tak właśnie wyglądał letni kurort w latach świetności.

Orłowo Morskie - Promenada Królowej Marysieńki

Orłowo Morskie 1935-36

http://www.gdynia.info.pl

wiosna

Dziękuję Christine za uzupełnienie mego reportażu...Nie zakładałam wklejania zdjęć archiwalnych, wszystkie zamieszczone są moje, ale dwugłos w sprawie jest zawsze bardzo cenny, bardzo ładnie się to wszystko komponuje, pozdrawiam...

juragos

O, Wiosna zawitała do Orłowa. Nigdy tam nie byłem a reportaż skłania by jednak tam ruszyć.
Piękna literacka wycieczka.
Wiersz całości dodaje uroku a archiwalne fotki Christine dopełniają wyobraźnię.

Dziekuję za czarującą wycieczkę. Applause

Pozdrawiam Jurek

wiosna

Wiosna mieszka dwa kroki od Orłowa i bardzo często tam bywa..Jurku, dzięki za miłe słowa, cieszę się, że wycieczka czarująca, pozdrawiam serdecznie - Ola

juragos

Hmmm. To Ci zazdroszczę. Mieszkam w mniej urokliwym miejscu.
Jednak nie narzekam i moge robić dalekie wypady, np. do Orłowa Bad Grin

lub też w okolice Prania
Pozdrawiam Jurek

wiosna

No popatrz Jurku, ja też lubię okolice Prania...Bywam tam dość często, Gałczyński zaczarował Pranie i od tego czasu króluje tam poezja... Specjalnie dla Ciebie zdjęcie z Leśniczówki..pokój poety, jego stół do pracy, kałamarz, no i rzecz jasna - Zielona Gęś....pozdrawiam - Ola Smile

ella_hagar · Dołączył: 01 Mar 2006

Hej, Wiosenka nam się pokazała Smile

Co za śliczna dziewczyna! Smile

Najładniejsze jest to pierwsze zdjęcie z łodzią. Trochę tam za dużo nieba na planie, ale można je sobie przyciąć…. I jest ok. Smile

I zadziwił mnie ten Chrystus. Naprawdę tam jest? Wygląda okazale, jak ten na skale w Rio de Janeiro.

Podoba mi się u Was nad morzem. Smile

Krysi starocie też się wplasowały fajnie.

Serdeczności Smile

wiosna

Witaj Ello, dzięki za komentarz i miłe słowa....Orłowski Chrystus nie jest tak okazały jak ten w Rio, stoi na niewysokim postumencie u stóp klifu, zdjęcie zostało zrobione od tyłu, z poziomu samej figury, trzeba było wdrapać się na skarpę, zresztą przez róźne chaszcze, ale efekt jest imponujący...to bardzo ładne miejsce, tuż przy plaży, bardzo zyskało dzięki tej figurze, Chrystus stoi tu ponownie od roku 2004, poprzedni został zniszczony w czasie wojny, zachował się tylko kamienny postument...Pozdrawiam serdecznie i przesyłam troszkę morskiej bryzy, bo bardzo dziś upalnie - Ola Smile

wiosna

Jeszcze co do nieba na pierwszym zdjęciu, też pomyślałam, żeby je ciachnąć, ale może nieba nigdy za dużo? Smile

juragos

Olu, dziekuję za piękną fotografię z Prania. przypomniałaś mi, tym samym, "Antologię Wierszy - Leśniczówka Pranie" z Twoim pięknym wierszem zatytułowanym "Leśniczówka Pranie".
Książke przysłali mi gospodarze Prania: Jagienka Perlikiewicz-Kass i jej mąż poeta Wojciech Kass.

Pozdrawiam serdecznie Jurek

Messalin Nagietka

byłem w tym Orłowie,
jeszcze dwa tygodnie temu
MN

gurami · moderator

a ja rok temu, choć tylko kilka chwil, ale na molo byłam, na Klifie również, mam nawet swoje zdjęcia z wizyty tam, może dołącze:) jak znajdze na płytkach...

Pięknie jak zwykle, aż mnie tęsknota za morzem porwała, ech....w tym roku nie wyszło...
Pozdrawiam

gur

wiosna

Witaj Mess, no i bardzo możliwe, że się spotkaliśmy!!! Ja tam bywam bardzo często..Wiem, że jesteś wielkim miłośnikiem swego Szulmierza i okolic, ale może staniesz się także fanem Orłowa? takim wyjazdowym Smile

?

Sylwio, koniecznie poszukaj zdjęć i wklej jakieś śliczne, będzie ciekawy suplement Smile

A dla wszystkim z podziękowaniem za świetne komentarze jeszcze dwa orlowskie zdjęcia: pierwsze to panorama Orłowa z promenady Marysieńki, to ukłon w stronę Christine, drugie - molo....od podszewki!!!

Shibbi

A ja nigdy - i wiesz co Olu -
Ogladam Twoj reportaz w tym cudownym molochu miejskim, gdzie jest miejsce i dla historii i dla nowoczesnosci - i mam tak:
- po pierwsze pachnie mi morze,
- dwa: ryby - Jezus Maria ryby mi sie chce takiej ze smazalni,

Applause

Dzieki - piekne Exclamation

plus uzupelnienie Christin ==== nie wiem jak kto, ale ja mam super czadowy film Idea

no wlasnie..... z jakims fajny facetem, spacer po plazy - eeeeeeeeeeeeeeeeeee ..... co ja tu robie na tym osmym pietrzeeeeeeee Mr. Green